بقلم : سعید آقابابایی

 

شاید اگر موفقیت بالای عنوان بی‌نظیری مثل NieR: Automata نبود، اسکوئر انیکس اصلا فکر ریمستر یا بازسازی دوبارهٔ عنوان نخست NieR را هم نمی‌کرد، ولی با شناخته شدن این سری و مطرح شدن نام NieR: Automata و در دوره‌ای که همه مشغول ریمستر و ریمیک کردن عناوین خوب و حتی متوسطشان هستند، اسکوئر انیکس هم به این فکر افتاد که نسخهٔ اول این سری (که همان‌طور که قبلا برایتان گفته‌ام یکی از بازی‌های آندرریتد است و به اندازهٔ لیاقتش به آن توجه نشد) را نیز مجددا عرضه کند تا کسانی که ابتدا با NieR: Automata شروع کرده‌اند و بازی اول را نمی‌شناخته‌اند (و تعدادشان هم زیاد است)، به سراغ تجربهٔ این بازی بروند. باید بگویم اتفاقا تصمیم بسیار خوبی هم بوده است و کسانی که با NieR: Automata کلی کیف کرده‌اند (تقریبا می‌شود همهٔ کسانی که بازی کرده‌اند!)، به احتمال بسیار زیاد از NieR Replicant ver. 1. 22474487139 هم نمی‌گذرند. نام عناوین این سری هم مثل بازی‌هایش عجیب است، نه؟!

 

 

برویم سراغ معرفی کوتاهی از بازی اصلی در نسل هفتم. NieR عنوانی بود که توسط استودیو Cavia ساخته شد و در سال ۲۰۱۰ به وسیله کمپانی اسکوئر انیکس برای کنسول‌های PlayStation ۳ و Xbox ۳۶۰ منتشر گردید. NieR عنوانی اسپین‌آف از سری عناوین Drakengard محسوب می‌شد. نسخهٔ اول Drakengard دارای ۵ پایان مختلف بود که سازندگان بازی NieR برای ساخت این بازی، پایان پنجم بازی Drakengard را برای قرار دادن وقایع داستانی NieR برگزیده بودند. حالا که نسخهٔ ریمستر شدهٔ این بازی با نام NieR Replicant ver. 1. 22474487139 برای پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس‌وان و رایانه‌های شخصی منتشر شده است، قصد داریم تا در مورد این نسخهٔ جدید با شما صحبت کنیم و بخش‌‌های مختلف این نسخه را به تفکیک با شما عزیزان بررسی نماییم تا در نهایت نتیجه‌گیری و تصمیم‌گیری در مورد تجربهٔ این نسخه برای شما آسان‌تر شود. اگر ورژن خیلی کوتاهش را می‌خواهید باید بگویم «بله! قطعا باید NieR Replicant ver. 1. 22474487139 را بازی کنید.» اما اگر می‌خواهید بیشتر در مورد این بازی بدانید، شما را دعوت می‌کنم به مطالعهٔ ادامهٔ این مطلب.

 

 

چون با یک عنوان ریمستر (البته یک چیزی است بین ریمیک و ریمستر!) طرف هستیم، ابتدا برویم سراغ بخش بصری بازی NieR Replicant Remastered. بازی اصلی نایر حتی در زمان انتشارش هم عنوان خیلی فوق‌العاده‌ای از نظر بصری نبود و حالا نیز با وجود رفع شدن مشکلات فنی در نسخهٔ ریمستر، مشکلات طراحی بازی به ویژه از نظر خالی و بی‌روح بودن دنیا و عدم تنوع دشمنان، خیلی بیشتر در سال ۲۰۲۱ به چشم می‌آیند. در واقع یک‌جورهایی می‌شود گفت هر چه نمره از این نسخه کم شده است، به خاطر گرافیک است. به طور کلی باید گفت NieR Replicant Remastered از نظر گرافیکی زیاد قابل قبول نیست و مشکلات بخش گرافیک، در واقع پاشنهٔ آشیل بازی بوده و سبب می‌شوند تا خیلی از خوبی‌های این عنوان، تحت تاثیر ضعف گرافیکی و دنیای بی‌روح بازی قرار بگیرند. دنیای بازی به طرز شدیدی خالی است و شدیدا از کمبود جزییات و محتویاتی که دنیای بازی را پر کنند، رنج می‌برد.

 

 

ضعف گرافیکی بازی از یک سو و بسیار خالی و بی‌روح بودن دنیای بازی نیز از سوی دیگر، ضربات کاری و مهلکی را بر پیکره‌ی آن وارد کرده‌‌اند و بدون شک اگر از نظر جزییات دنیای بازی، با کیفیتی همچون نایر اتوماتا (یا حتی مقداری پایین‌تر از آن طرف بودیم)، عنوان NieR Replicant می‌توانست خیلی بیشتر خود را در دل مخاطبین جا دهد. در کل، گرافیک NieR Replicant Remastered بدون شک ضعیف‌ترین بخش آن به حساب می‌آید و این موضوع تقریبا در تمام نقدهای بازی نیز مشترک است و در حالی که اکثریت افراد داستان و شخصیت‌ها و موسیقی و اکثر المان‌های گیم‌پلی بازی را تحسین کرده‌‌اند، از گرافیک آن به عنوان پایین‌تر از سطح استاندارد یاد کرده‌‌اند و به واقع نیز همین طور است و گرافیک بازی ضعیف، رنگ و رو رفته و کهنه به نظر می‌رسد و با این که از لحاظ هنری شامل طراحی‌های قابل تحسینی هستیم، ولی این طراحی‌ها معمولا تحت تاثیر جلوه‌های بصری ضعیف، افکت‌های ضعیف گرافیکی، رنگ‌پرداری‌های کهنه و رنگ و رو رفته و تکسچرهای بی‌کیفیت قرار می‌گیرند و اجازه نمی‌دهند تا طراحی‌های بازی مثل اتوماتا که یک شاهکار طراحی بود به چشم بیایند.

 

 

هم‌چنین انیمیشن‌های بازی واقعا گاهی روی مخ هستند و قابل رد شدن هم نیستند و مثلا وقتی می‌خواهید گل بکارید واقعا شما را اذیت می‌کنند و وقتتان را می‌گیرند؛ مخصوصا اگر بخواهید برای تروفی پیچیدهٔ به دست آوردن گل سفید تلاش کنید. واقعا انیمیشن‌های بازی برای کارهای تکراری، آزاردهنده هستند و شاید باعث شوند قید برخی موارد را بزنید. لودینگ‌های بازی هم روی مخ هستند و با این که طولانی نیستند، ولی با توجه به این که صدها بار باید از این مکان به آن مکان بروید، دیدن این همه لودینگ که قبلشان هم یک انیمیشن کوتاه است، واقعا ضربه‌زننده است.

 

 

بازی نخست نایر، دو نسخهٔ مختلف داشت که با این که کلیت بازی و داستان و گیم‌پلی در هر دو نسخه یکی بود، ولی شخصیت اصلی در این دو نسخه متفاوت بود. در نسخهٔ شرقی شخصیت اصلی بازی پسری جوان بود که ماجرای او و خواهر مریضش را دنبال می‌کردیم، ولی در نسخهٔ غربی که ما آن را تجربه کردیم، شخصیت اصلی، مرد میانسالی بود که داستان او و دختر بیمارش را پیش می‌بردیم. برای این نسخهٔ جدید یعنی NieR Replicant ver. 1. 22474487139 یا همان NieR Replicant Remastered، سازندگان بازی از ورژن شرقی استفاده کرده‌اند و اتفاقا این موضوع سبب شده است تا برای ما که اکثرا بازی اصلی را با نسخهٔ غربی تجربه کرده بودیم، حال و هوای این بازی جدید، بسیار متنوع‌تر و جذاب‌تر باشد. به طورکلی باید بگویم بازی NieR Replicant در زمینه‌ی داستان و روایت، نمره‌ی قبولی دریافت می‌کند و شاهد عنوانی خوب و جذاب با روایتی در خور تحسین و شخصیت‌هایی پردازش شده هستیم که به خودی خود، این توانایی را دارند که بازی‌باز را همراهشان به جلو ببرند.

 

 

داستان بازی هزار سال بعد از پایان پنجم عنوان Drakengard رخ می‌دهد و شما را در نقش شخصیت پسر نوجوانی که می‌توانید نامش را انتخاب کنید قرار می‌دهد که در تلاش برای یافتن دارویی برای بیماری خواهرش Yonah که با نام Black Scrawl شناخته می‌شود، است. او پسری خوش‌تیپ و جذاب با موهایی سفید است که البته سن زیادی ندارد (در نیمهٔ اول بازی نوجوانی ۱۶-۱۷ ساله و در نیمهٔ دوم جوانی حدودا ۲۲ ساله). در طول بازی، شخصیت اصلی با یک کتاب سخنگو که با نام Grimoire Weiss خطاب می‌شود و با همراهی دو شخصیت دیگر با نام‌های Kainé و Emil به ماجراجویی می‌پردازد تا بتواند درمانی برای خواهرش بیابد و ماهیت وجودی موجوداتی عجیب به نام Shade که در زمین حضور دارند را نیز درک کند.

 

 

شخصیت‌های بازی بسیارخاص هستند و باید بگویم خاص بودن شخصیت‌ها دلیلی بر ضعف آن‌ها نیست و شما می‌توانید با شخصیت‌های بازی مخصوصا شخصیت‌های اصلی و مهم آن ارتباط برقرار نمایید و شخصیت‌های خوب و عمیق و البته عجیبی را در این عنوان شاهد هستیم که مثل بازی اتوماتا از نظر ظاهری و جذابیت طراحی نیز بسیار عالی و خوش‌ظاهر و جذاب خلق شده‌‌اند و طراحان این سری چه در بازی اصلی و چه در بازی اتوماتا (با این که عنوان اتوماتا را پلاتینیوم گیمز ساخت ولی مشخص است که تم اصلی و کلی طراحی شخصیت‌ها و دنیای بازی در راستای همان عنوان نخست است، مخصوصا از نظر جذابیت ظاهری شخصیت‌ها)، سلیقهٔ خوب خود را در خلق شخصیت‌های مذکر و مونث کاملا ثابت کرده‌اند.

 

 

بازی تم داستانی و روایت بسیار خاص و عجیبی دارد و سکوت غمناکی که در دنیای آن جریان دارد، شما را به نوعی شیفته‌ی خود می‌کند، ولی خب از سمت دیگر هم مواردی در همین دنیای بازی وجود دارند که می‌توانند شما را پس بزنند و در بخش گرافیک در مورد آن‌ها صحبت کردم. در واقع فضای داستان و غمگین بودن دنیای بازی شما را به سمت خود می‌کشد ولی برخی مشکلات بصری شما را از شیفتگی شدید به دنیای بازی پس می‌زنند و در نهایت این سلیقه و نوع گرایش شماست که تعیین می‌کند کدام جنبه برای شما مهم‌تر است. برای من که قطعا فضاسازی داستان و دنیای بازی مهم‌تر بوده و هست و خواهد بود. شخصیت‌های حاضر در بازی از همان فرمول خاص بودن بازی تبعیت می‌کنند و شاهد شخصیت‌هایی عجیب و معمولا ساکت و کم حرف و خاص هستیم که ناگهان ممکن است به سبک ژاپنی‌ها از آن‌ها رفتارهای عجیبی ببینیم.

 

 

کلیت داستان بازی جذابیت دارد و شاهد داستان خاص و مرموزی هستیم و می‌شود گفت فضای کلی داستان و روایت، یکی از غمناک‌ترین و ناراحت‌کننده ترین‌ها در تاریخ قلمداد می‌شود. البته می‌توان این نوع روند روایت را به حساب خاص بودن بازی گذاشت و بگوییم عنوانی که همه چیزش خاص است، روند روایتش نیز خاص است، ولی بالاخره این بازی در بازار بازی‌ها عرضه شده و منتقدین و بازی‌بازان آن را با دیگر بازی‌های هم‌سبکش مقایسه می‌کنند و به خاطر همین بیش از حد خاص بودن، شاید خیلی‌ها با آن ارتباط برقرار نکرده و خوب آن را نفهمیده‌اند.

 

 

عنوان NieR Replicant Remastered از منظر صداگذاری کاملا استاندارد و باکیفیت عمل کرده است و شاهد صداگذاری‌های با کیفیتی در زمینه‌ی صداگذاری‌های محیطی و صداگذاری شخصیت‌های بازی هستیم. حرکات لب و صورت شخصیت‌ها نیز هنگام حرف زدن با هم مطابقت دارند و اشکال بزرگی در این زمینه نیز دیده نمی‌شود. در مورد ساندترک بازی هم که واقعا در یک کلام باید بگویم موسیقی‌های NieR Replicant Remastered فوق‌العاده است، فوق‌العاده! در تک تک لحظات و صحنه‌ها و محیط‌های بازی، شنوای موسیقی‌هایی بسیار زیبا هستیم که همواره یک تم غمناک و احساسی را در خود دارند و یکی از دلایل اصلی که این بازی جزو عناوینی است که تم و زمینه‌ی بسیار اندوهناک و غم‌انگیزی دارند نیز همین موسیقی غمگین آن در کنار داستانش است که واقعا تطابق خوبی با هم دارند و همواره شاهد و شنوای قطعات موسیقی متناسب با حال و هوای بازی هستیم. در خصوص موسیقی‌های بازی بد نیست برگردیم به نقد نسخهٔ اصلی که در مورد ساندترک بازی صحبت کرده بودم و حالا همین ساندترک با کیفیت بهتر قابل شنیده شدن و گوش دادن است. موسیقی بازی که توسط Keiichi Okabe ساخته شده بسیار زیبا بوده و ساندترک این عنوان بارها مورد تحسین قرار گرفت و به خاطر قطعات زیبایی که داشت مورد توجه بسیاری از دوست‌داران موسیقی نیز واقع شد و همان‌طور هم که می‌دانید در بازی Nier Automata نیز شاهد ساندترک شاهکاری از زیباترین قطعات موسیقی بودیم.

 

 

Keiichi Okabe به سبب آشنایی که از قبل با سری مادر نایر یعنی Drakengard و موسیقی‌های آن داشته است، موفق شده تا به خوبی از پس از ساخت قطعاتی فوق‌العاده جذاب و زیبا برای بازی Nier و همین‌طور بازی بعدی آن یعنی اتوماتا برآید و موسیقی بازی کاملا با جو و دنیای بازی مطابقت دارد. اگر موسیقی‌های شاهکار عنوان نایر اتوماتا را شنیده باشید، کاملا مشاهده می‌کنید که نوعی شباهت جالب بین موسیقی هر دو بازی در کلیت قطعات به چشم می‌خورد، ولی موسیقی اتوماتا مقداری سردتر و محزون‌تر شده است (نسبت به موسیقی عنوان اصلی که بیشتر احساس را در خود دارد) و این تغییر قطعا به سبب تغییر حال و هوای بازی در عنوان نایر اتوماتا است که شخصیت‌های اصلی آن ربات‌های آندروید هستند و نیاز بیشتری به موسیقی ماشینی و شاید مکانیکی در این بازی وجود داشته است. در حقیقت موسیقی نسخه‌ی اتوماتا با کم کردن از المان احساس که در ساندترک بازی اصلی زیاد وجود دارد،